wprowadź własne kryteria wyszukiwania książek: (jak szukać?)
Twój koszyk:   0 zł   zamówienie wysyłkowe >>>
Strona główna > opis książki
English version
Książki:

polskie
podział tematyczny
 
anglojęzyczne
podział tematyczny
 
Newsletter:

Zamów informacje o nowościach z wybranego tematu
 
Informacje:

o księgarni

koszty wysyłki

kontakt

Cookies na stronie

 
Szukasz podpowiedzi?
Nie znasz tytułu?
Pomożemy Ci, napisz!


Podaj adres e-mail:


możesz też zadzwonić
+48 512 994 090

WSTĘP DO CHEMII SUPRAMOLEKULARNEJ


DODZIUK H.

wydawnictwo: WYD UW, 2018, wydanie II

cena netto: 53.45 Twoja cena  50,78 zł + 5% vat - dodaj do koszyka

Wstęp do chemii supramolekularnej


Nowe, zaktualizowane wydanie wprowadzenia do chemii supramolekularnej, uwzględniające najważniejsze dla tej dziedziny grupy związków tworzących kompleksy inkluzyjne (etery koronowe, kaliksareny, sferandy, karcerandy, cyklodekstryny, fullereny, nanorurki, dendrymery, cyklofany) oraz agregaty molekularne (membrany lipidowe, micele, ciekłe kryształy, maszyny molekularne), samoorganizujące się makrocząsteczki w układach żywych (wirus mozaiki tytoniowej, DNA, błony komórkowe, receptory, układy porfirynowe, pompy protonowe), a także fascynujące układy supramolekularne (rozety, wstęgi, kapsułki, zeolity organiczne, łańcuchy, drabinki, klatki, struktury metaloorganiczne i ciekłe materiały porowate).

Ta dynamicznie rozwijająca się dziedzina, usytuowana pomiędzy chemią, biochemią, fizyką i technologią (w tym nanotechnologią), umożliwia projektowanie układów supramolekularnych o własnościach ściśle dostosowanych do potrzeb. Perspektywy jej zastosowań są niezwykle obiecujące. Rozwój chemii supramolekularnej ma coraz większy wpływ na przemysłową syntezę chemiczną, przemysł farmaceutyczny i elektroniczny oraz medycynę (opracowanie m.in. nowych metod podawania leków oraz stworzenie biokompatybilnych materiałów kompozytowych do stosowania jako implanty nowej generacji w stomatologii i chirurgii).

W skład chemii supramolekularnej wchodzi również ważny obszar chemii biomimetycznej, pozwalającej zrozumieć molekularne podstawy działania organizmów żywych, a może nawet powstania życia na Ziemi. Znaczenie tej dziedziny zostało docenione dwukrotnie Nagrodą Nobla: w 1987 r. dla badaczy oddziaływań supramolekularnych i w 2016 r. za badanie maszyn molekularnych.
Publikacja stanowiąca zwartą, żywą prezentację aktualnego stanu wiedzy jest lekturą obowiązkową nie tylko dla naukowców i doktorantów prowadzących badania w tej dziedzinie, ale także dla niespecjalistów.


Przedmowa do drugiego wydania w języku polskim . 9
Wstęp  . 11

Rozdział 1 Chemia supramolekularna. Co to jest? . 13

Rozdział 2 Rozpoznawanie molekularne i chiralne. Samoorganizacja, autoasocjacja i preorganizacja . 31
2.1. Rozpoznawanie molekularne i chiralne  31
2.2. Autoasocjacja i samoorganizacja . 35
2.3. Rola preorganizacji w syntezie cząsteczek topologicznych. Reakcje templatowe   37
2.4. Reakcja syntezy jednoreaktorowej. Autoasocjacja kowalencyjna oparta na preorganizacji . 42

Rozdział 3 Kompleksy inkluzyjne. Chemia kompleksów gość–gospodarz  50
3.1. Początki chemii gość–gospodarz. Prace Pedersena dotyczące eterów koronowych . 50
3.2. Nomenklatura  56
3.3. Budowa kompleksów inkluzyjnych . 59
3.4. Dynamiczny charakter kompleksów inkluzyjnych                 61
3.5. Kompleksy z dopasowaniem wymuszonym i bez niego: endohedralne kompleksy fullerenów, hemikarcerandy i otrzymane przez zespół Rebeka niesztywne cząsteczki gospodarza tworzące kompleksy przypominające piłki tenisowe  63

Rozdział 4 Struktury mezoskopowe jako układy pośrednie pomiędzy cząsteczkami chemicznymi (skala mikro) a komórkami organizmów żywych (skala makro) 68
4.1. Wstęp  68
4.2. Agregaty molekularne o pośrednich rozmiarach . 69
4.2.1. Filmy Langmuira i Langmuira–Blodgett oraz inne warstwy autoasocjowane . 71
4.2.2. Jedno- i dwuwarstwowe membrany lipidowe  73
4.2.3. Mikroemulsje, micele i pęcherzyki                   .      74
4.2.4. Nanorurki                             .      79
4.2.5. Włókna [74, 75]                               83
4.2.6. Ciekłe kryształy [83–85]                       .      83

Rozdział 5 Pomiędzy klasyczną chemią organiczną a biologią. Zrozumieć i naśladować przyrodę                      . 90
5.1. Wstęp                                  90
5.2. Rola samoorganizacji i autoasocjacji w żywych organizmach                91
5.2.1. Wirus mozaiki tytoniowej                           91
5.2.2. Helikalna budowa DNA                       .      93
5.2.3. Membrany komórkowe                            93
5.3. Modelowanie procesów zachodzących w organizmach żywych               94
5.3.1. Kompleksy gość–gospodarz jako układy analogiczne do układu substrat–receptor w biochemii                         95
5.3.2. Zasady modelowania molekularnego początków życia           .     95
5.3.3. Modelowanie samoreplikacji                          96
5.3.4. Transport przez membrany. „Antybiotyki transportowe”: walinomycyna, nonaktyna, monenzyna i naśladujące je cząsteczki                 97
5.3.5. Cyklodekstryny [57–60] jako układy naśladujące enzymy          .     99
5.3.6. Układy porfirynowe modelujące zjawisko fotosyntezy                100
5.3.7. Napędzana światłem pompa protonowa                     102
5.3.8. Układy kumulujące żelazo przyczyniające się do wzrostu mikroorganizmów. Syderofory                         105

Rozdział 6 Na granicy pomiędzy chemią a technologią – nanotechnologia i inne przemysłowe zastosowania układów supramolekularnych       109
6.1. Wstęp                                  109
6.2. Pomiędzy chemią a fizyką ciała stałego – inżynieria kryształów. Otrzymywanie kryształów o pożądanych właściwościach                        111
6.3. Nanotechnologia i inne zastosowania przemysłowe układów supramolekularnych       118
6.3.1. Cząsteczki w ruchu: elementy maszyn i silników składające się z pojedynczej cząsteczki lub pojedynczego agregatu molekularnego oraz maszyny
molekularne [81–85]                             121
6.3.2. Układy elektronowe oparte na cząsteczkach organicznych lub ich agregatach – chemionika                       .      123
6.3.3. Zastosowania w przemyśle farmaceutycznym, kosmetycznym i spożywczym .      135
6.3.4. Ochrona środowiska [168–175]                    .      137
6.3.5. Mikroemulsje w procesach czyszczenia [188–190]                 139
6.3.6. Układy do ekstrakcji kationów – jonofory [191]              . 140
6.3.7. Inne zastosowania układów supramolekularnych             .      141
6.4. Kataliza supramolekularna                         .      143
6.4.1. Wstęp                                   143
6.4.2. Układy naśladujące enzymy                          145
6.4.3. Makrocykliczne cząsteczki gospodarza, agregaty o pośrednich rozmiarach (mikroemulsje, micele, pęcherzyki itp.) oraz materiały mezoporowe jako katalizatory                                 148
6.4.4. Inteligentne materiały                        .      150
6.5. Uwagi końcowe                                  150

Rozdział 7 Najciekawsze ligandy makrocykliczne, pełniące funkcję gospodarza w kompleksach inkluzyjnych                       159
7.1. Etery koronowe i koronandy, kryptaty i kryptandy [1–3]                  159
7.1.1. Wstęp                                   159
7.1.2. Synteza eterów koronowych i kryptandów                .      162
7.1.3. Obliczenia teoretyczne dla eterów koronowych i ich kompleksów           166
7.1.4. Alkalidy i elektrydy [32, 33]                      .      166
7.1.5. Różnorodne cząsteczki zawierające etery koronowe, kryptandy i ich fragmenty                           .      169
7.2. Kaliksareny [1–6], hemisferandy i sferandy [7]                 .      174
7.2.1. Synteza kaliksarenów                             174
7.2.2. Konformacje kaliksarenów                      .      178
7.2.3. Kaliksareny jako czynniki kompleksujące                     180
7.2.4. Sferandy, hemisferandy i podobne cząsteczki makrocykliczne zdolne do tworzenia kompleksów inkluzyjnych [53]               .      182
7.3. Karcerandy, hemikarcerandy i nowatorskie „probówki molekularne”, umożliwiające otrzymywanie i stabilizację związków nietrwałych [1]                   186
7.4. Cyklodekstryny i ich kompleksy [1–9]                     .      196
7.4.1. Wstęp                                   196
7.4.2. Kompleksy cyklodekstryn jako rzadki przypadek układów supramolekularnych, które znalazły liczne zastosowania         .      203
7.4.3. Przewidywanie rozpoznawania molekularnego i chiralnego w cyklodekstrynach na podstawie obliczeń modelowych               205
7.5. Endohedralne kompleksy fullerenów                          208
7.6. Nanorurki węglowe                            .      221
7.7. Grafen                                 .      225
7.8. Dendrymery [1–5]                                 229
7.9. Cyklofany i steroidy, które mogą tworzyć kompleksy inkluzyjne               240
7.9.1 Cyklofany [1, 2]                               240
7.9.2. Steroidy [15]                                241
7.10. Receptory wiążące aniony i receptory z różnorodnymi centrami wiążącymi [1–10]       243
7.10.1. Kationowe receptory anionów                         244
7.10.2. Obojętne receptory anionów [41, 42]                  .      248
7.10.3. Receptory z kilkoma centrami wiążącymi                     251
7.11. Cząsteczki gospodarza zawierające porfiryny                  . 255

Rozdział 8 Inne fascynujące układy supramolekularne            .     261
8.1. Wstęp                                  261
8.2. Wykorzystanie zjawiska preorganizacji: cząsteczki o nietypowej topologii [1–13]        262
8.3. Układy z dwoma i większą liczbą wiązań wodorowych              .      275
8.3.1. Rozety, taśmy (wstęgi), włókna i sieci dwuwymiarowe           .     275
8.3.2. Kapsułki z wiązaniami wodorowymi i inne bardziej złożone układy [20, 21]                              .      281
8.3.3. Klatraty hydratów gazów [38]                     . 282
8.4. Układy zawierające wiązanie halogenowe [1–3]                     288
8.5. Zeolity organiczne [1,2]                               291
8.6. Sterowany metalem proces samoorganizacji złożonych układów supramolekularnych: łańcuchy, stojaki, drabinki, kratki, makrocykle, klatki, nanorurki i przeplecione włókna – helikaty [1, 2]                  298
8.6.1. Łańcuchy, stojaki, drabinki, kratki, makrocykle i klatki [3]              298
8.6.2. Struktury metaloorganiczne oraz ciekłe materiały porowate         .     304
8.6.3. Helikaty [38, 39]                          .      305

Rozdział 9 Perspektywy dalszego rozwoju chemii supramolekularnej          311

Skorowidz                                  314


322 strony, Format: 17.3x23.8, oprawa miękka

Po otrzymaniu zamówienia poinformujemy pocztą e-mail lub telefonicznie,
czy wybrany tytuł polskojęzyczny lub anglojęzyczny jest aktualnie na półce księgarni.

 
Wszelkie prawa zastrzeżone PROPRESS sp. z o.o. www.bankowa.pl 2000-2019